तुझी सावली होऊन..

'लिहा ओळीवर कविता - भाग ११६' मध्ये माझा सहभाग -

तुला रोज पाहतो मी
तुला रोज ऐकतो मी
आणि तुला भेटण्याची
रोज वाट बघतो मी

दिस हळूहळू जातो
रात वाढतच जाई
वारी चालली क्षणांची
नाही कुणालाच घाई

अनुभव पहिलाच
अशी ओढ लागण्याचा
जणू अनेक दिसांनी
आरश्यास बघण्याचा

कुणी म्हणे आदिशक्ती
कुणी म्हणे तुज काळा
माझा-तुझा अंश एक
पुरे इतकाच चाळा

तुझ्या मागून फिरावे
तुझी सावली होऊन
वीट सरकली वाटो
तुझे पाऊल पाहून

....रसप....
१३ ऑगस्ट २०१४

माझ्या वाटेवर माझे नाव होते उमटले..

'मराठी कविता समूहा'च्या 'लिहा ओळीवर कविता' ह्या उपक्रमाच्या शतकोत्सवी भागात माझा एक सहभाग -

मागे पाहता वळून
मला बरेच दिसले
काही राती रेंगाळल्या
काही दिवस थांबले

एका एका क्षणावर
होते काही कोरलेले
आता कळेना दुरून
होते मीच लिहिलेले

आठवते एव्हढे की
ढसाढसा रडलो मी
आणि कधी मोकळ्याने
खदाखदा हसलो मी

कमावले खूप काही
काही आणले खेचून
उपभोगले थोडेसे
बाकी राहिले पडून

किती जोडली माणसं
ऋण ठेवून, फेडून
काही सोबत चालली
काही सावलीमागून

कधी ठेचकाळलो मी
कधी भरकटलोही
कधी तोल सावरला
कधी धडपडलोही

आज प्रवास हा माझा
इथे येऊन संपला
क्षण हिशेबात एक
नकळतच गुंतला

जसे घडायचे होते
सारे तसेच घडले
हीच होती माझी वाट
आज कळून चुकले

मागे पाहता वळून
मला बरेच दिसले
माझ्या वाटेवर माझे
नाव होते उमटले

....रसप....
१५ सप्टेंबर २०१२

कासावीस

दिस सरला सरला, असे वाटता उरला
एक क्षण धारदार, गळ्यावरून फिरला
जीव करी तडफड, हृदयात धडधड
क्षण रुतून राहिला, सुटण्याची धडपड

गेलं घरटं सोडून, एक पाखरू उडून
कुठल्याश्या दूरदेशी, साऱ्या धाग्यांना तोडून
तिथे दिवस सुखात, इथे जातो काळोखात
रोज आणखी गडद, मन रंगते दु:खात

काळ आता तरी यावा, जीव एकदाचा जावा
किती वाटले तरीही, माझा अपुराच धावा
एक क्षण कासावीस, रोज धरतो ओलीस
क्षण एकेक पुढचा, होतो घटिका चोवीस

कमजोर खांद्यावर जीवनाचा वाढे भार
पाय लटपट होती, कसा धरावा मी धीर ?
तुला जाणवत नाही, असे मानवत नाही
देवा उदासीनता ही मला साहवत नाही

सोडवितो श्वासगाठी माझ्या मीच मुक्तीसाठी
आता थांबणार नाही देवा तुझ्या दयेसाठी
आज क्षण धारदार जावो उरी आरपार
लख्ख दिवस काळोखी व्हावा निपचित गार

....रसप....
१ सप्टेंबर २०१२

बावऱ्या राधेचा सावळा कान्हा..

बावऱ्या राधेचा सावळा कान्हा
मोहवी सुरांनी सांज जाताना
झाकोळदिशांनी ओघळे नभ
तहान वेगळी आज ओठांना

सांडला सुगंध बासरीतून
लाजला मोगरा फिका होऊन
पावले ओढते नादमाधुरी
तहान शमेना होतां तल्लीन

राधेची यमुना विसावा घेई
गहिऱ्या गहिऱ्या तळाशी नेई
कान्हाच जाहली एकटी राधा
तहान प्रेमाची यमुना होई

राधेला एव्हढी आस लागली
कान्हाची बनावे सदा सावली
तहान रहावी नेहमी मनी
सावळ्या रंगात राधा रंगली

कधीच राधेने नाही जाणले
कान्हाने विश्वाला साऱ्या व्यापले
राधेच्या प्रेमाला दुसरे स्थान
पहिले स्थान ना कोणा लाभले

....रसप....
१८ जुलै २०१२
(अक्षरछंद. असा कुठला छंद आहे की नाही, माहित नाही पण प्रत्येक ओळीत ११ अक्षरं आहेत.)

एक ठिणगी तू

भक्तीची ठिणगी
चेतवली मनी
उजळलो झणी
रोम रोम

प्रेमाची ठिणगी
व्यापता हृदया
दिसू लागे प्रिया
ईश रूप

द्वेषाची ठिणगी
भडके डोळ्यांत
आपलाच घात
होणे खास

गर्वाची ठिणगी
छातीला फुलवी
बुद्धीला भुलवी
माती होई

हासरी ठिणगी
सांडत राहावी
दुनिया पाहावी
उत्साहित

एक ठिणगी तू
एक याग जग
किरकोळ धग
मानवा तू..

....रसप....
२८ जून २०१२

तुझी निराळीच तऱ्हा

'मराठी कविता समूहा'च्या 'लिहा ओळीवरून कविता - भाग क्र. ९४' मध्ये माझा सहभाग -

दुडूदुडू धावण्याची, गोड गोड बोलण्याची
निरागस हसण्याची, उगाचच रुसण्याची
तुझी निराळीच तऱ्हा, खेळवते साऱ्या घरा
तुझ्यातच दिसते रे, बालपण माझे मला

तुझी निराळीच तऱ्हा, तुझी निराळीच तऱ्हा

तुझ्या हाती बोट देता, तुझ्यासोबत चालता
जाशील तू तेथे जाता, तुला उचलून घेता
आनंदाची वाही धारा, मनाला नसावा थारा
तुझ्यातच दिसते रे, बालपण माझे मला

तुझी निराळीच तऱ्हा, तुझी निराळीच तऱ्हा

बोलघेवड्या डोळ्यात मऊ इवल्या हातात
जादूभरल्या बोलात, खळी पडल्या गालात
मला सापडतो जरा, माझ्या मनाचा निवारा
तुझ्यातच दिसते रे, बालपण माझे मला

तुझी निराळीच तऱ्हा, तुझी निराळीच तऱ्हा

गुंतवून माझे मन, हरवून देहभान
इथे दूर मी असून, तुझ्यासोबत राहून
सारी रात दिन सारा, तुझा चेहरा हासरा
तुझ्यातच दिसते रे, बालपण माझे मला

तुझी निराळीच तऱ्हा, तुझी निराळीच तऱ्हा

 ....रसप....
१० जून २०१२

कवितेची एक ओळ.. (अधुरी कविता)

"मराठी कविता समूहा"च्या "लिहा ओळीवरून कविता - भाग ८८" मधील माझा सहभाग -

तिला पाहून कविता
लिहिताना झाला घोळ
तिच्या बटेवर झुले
कवितेची एक ओळ

कशी मला ती मिळावी
बट थांबता थांबेना
माझी कविता अडली
काही म्हणता सुचेना

क्षण एक रेंगाळली
बट तिच्या गालावरी
माझी नजर गोठली
अशी तिची जादुगरी

चाफेकळीस लाडिक
बट तिने लपेटली
माझा जीव कासावीस
कविताही बहकली

दिला सोडून मी नाद
कवितेस लिहिण्याचा
कवितेची एक ओळ
बटेवर माळण्याचा

आता हलके हलके
येते दुरून उडून
कवितेची एक ओळ
येते डोळ्यात भरून

एक थेंब दुराव्याचा
एक तिच्या नकाराचा
एक अधुऱ्याश्या माझ्या
निरागस कवितेचा...

....रसप....
१२ मार्च २०१२

पुन्हा एका वादळाचे मला स्वप्न हवे

"मराठी कविता समूहा"च्या "लिहा ओळीवर कविता -भाग ८७" मध्ये माझा सहभाग -

अंधाराला जाळणारे पेटविण्या दिवे
पुन्हा एका वादळाचे मला स्वप्न हवे

नको मला सुखासीन आयुष्य गोजिरे
कोळसाच हाती येवो नको मला हीरे

माझ्या मनामध्ये हीरा आहे मी जपला
संघर्षाच्या खाणीमध्ये सापडला मला

समाधान नाव त्याचे लख्ख चकाकतो
त्याच्या तेजानेच माझा चेहरा खुलतो

उजेडाचा अंधाराशी लढा नेहमीचा
अंधाराचा कावा आता आहे ओळखीचा

चोरपावलाने येणे लपून छपून
हळूहळू चहूबाजूंनी घेणे वेढून

झेलण्याला सज्ज आहे सारे त्याचे वार
आहे माझ्या जीवनाचा मीच शिलेदार

अंधाराला जाळणारे पेटविण्या दिवे
पुन्हा एका वादळाचे मला स्वप्न हवे


....रसप....
५ मार्च २०१२

माजं साजरं शिवार

काली काली माजी माय
माजा येकला आधार
मनामंदी डोले माज्या
माजं साजरं शिवार

क्येला रगुताचा घाम
जाली खरीपाची ज्वार
दानं तांबडं पिकवी
माजं साजरं शिवार

कपाशीचं श्येत पहा
ढगावानी मऊशार
फुलाफुलाला हासवी
माजं साजरं शिवार

मोट पानी देई धो-धो
जनू अमृताची धार
सोन्या-चांदीनं सजलं
माजं साजरं शिवार

बैलजोड ऐटबाज
ज्वोर पावलात फार
येका दिसात नांगरी
माजं साजरं शिवार

डोईवर उन्हं येता
आंब्याखाली वाटे गार
कसं निवांत दिसतं
माजं साजरं शिवार

येता कापनीची येळ
माज्या डोळां लागे धार
दिसे कोरडं बोडकं
माजं साजरं शिवार

माजं साजरं शिवार
करी सपान साकार
भुलवितं दुख सारं
माजं साजरं शिवार


....रसप....
३ नोव्हेंबर २०११

दिंडी - २

टाळ मृदुंगाची | साथ आयुष्याची ||
तशी ह्या मनाची | विठ्ठलाशी ||


सारे वैषयिक | संसार भौतिक ||
एक असे सुख | श्रद्धा भक्ती ||


पावलोपावली | चाहूल वाढली ||
विठूची सावली | ओढ लावी ||


उभा जन्म गेला | जगूनही मेला ||
मुके दर्शनाला | विठ्ठलाच्या ||


'विठू' नाम घ्यावे | रूप न्याहाळावे ||
कृतकृत्य व्हावे | जाणीवेने ||


'जितू' म्हणे आता | विठू तूच त्राता ||
संपल्यात वाटा | वीटेपाशी ||



....रसप....
९ जुलै २०११

दिंडी - १

दिंडी

विठ्ठलाचे नाम घेती | पंढरीची वाट चाली ||
पालखीच्या भोवताली | भक्त वेडे ||


भक्तीरूपी पावले ती | एकनादी चालताना ||
त्यागुनी संवेदनांना | नाम घेती ||


टाळ वाजे सूर लागे | कीर्तनी रंगून सारे ||
नाचती बेधुंद न्यारे | सार्थ झाले ||


धन्य झाली माऊली ती | अन् तुकाही  धन्य झाला||
धन्य एका धन्य नामा | वाटताती ||


सोहळा पाहून जीतू | ह्याच देही ह्याच डोळां ||
केव्हढा हा हर्ष झाला | तृप्त वाटे ||



....रसप....
७ जुलै २०११

श्रांत झालो

माझ्या वाट्याला तू | नको देऊ सुख |
सोसायला दु:ख | शक्ती दे तू ||


कडाडती वीज | झेलून घेईन |
झळाळते ऊन | साहीन मी ||


दया भक्ती श्रद्धा | सदा मनी राहो |
द्वेष दूर जावो | अंतरीचा ||


ऊन सावलीचा | खेळ सुख-दु:ख ||
कुणी नसे तृप्त | जीवनी ह्या ||


तागडी घेऊन | सारे मोजतोस ||
भोग वाटतोस | प्रत्येकाला ||


जितू दास झाला | लीन तुझ्या पायी |
आता नको काही | श्रांत झालो ||


....रसप....
४ जुलै २०११

डोळ्यांना भरती.. (पावसाळी नॉस्टॅलजिया - असाही)

.
भेगाळल्या जमिनीला
आसवांची ओल
वाळलेल्या विहिरीचा
तळ किती खोल

उजाडलेल्या आकाशी
तळपती आग
कळवळल्या जीवाला
मृत्यूही महाग

तहान नाही फारशी
काही थेंब फक्त
आसुसल्या डोळ्यांतून
वाळलेलं रक्त

खपाटीला पोट गेलं
पाठीलाही बाक
आभाळाला धरणीची
ऐकू न ये हाक

बैलाच्या बरगड्यांना
पाहतोय कोण?
गावागावात रोगांचं
पसरलं लोण

लटपटती पावलं
हातांना कापरं
पाण्यासाठी दगडाला
घालती साकडं

पुन्हा पुन्हा नजरा त्या
पाहती वरती
आभाळ भरून येते
डोळ्यांना भरती


....रसप....
२० जून २०११
टिचकी मारा -  पावसाळी नॉस्टॅलजिया 

पावसात आठवणी

 

पावसात आठवणी
दाटल्यात आज उरी
तू इथे नसे परि हे
तेच थेंब त्याच सरी

रंग रंग रंगविल्या
धुंद धुंद गंधविल्या
ये झुळूक, चिंब करी
तेच थेंब त्याच सरी

जागवून जागवल्या
हासवून पाझरल्या

मी निशा कितीक, तरी -

तेच थेंब त्याच सरी

ऐकशील खास कधी
बोलशील तूच कधी
ठेवशील तू अधरी
तेच थेंब त्याच सरी

घे मिठीत गार हवा
घे मुठीत ओल दवा
सांधतील पूर्ण दरी
तेच थेंब त्याच सरी


....रसप....
१३ जून २०११
 

पीले पत्तों का मौसम जा चुका हैं - (२)

आता सरूनही गेली बघ पिवळाई
पुन्हा एकवार मन रंगामध्ये न्हाई

रंग पानाफुलांना नि रंग जमिनीला
रंग डोळ्यांमध्ये आणि रंग क्षितिजाला

उजळल्या आकाशाला रंग निळा निळा
श्वेतरंगी मेघ पहा होती कसे गोळा

ऊबदार शाल जशी पांघरावी कुणी
तसे मला वाटे हिरवाईस पाहुनी

हाच साज लेऊन तू आली होतीस ना?
तोच साज तुझी वाट पाहतो पुन्हा….


....रसप....
१५ मार्च २०११

पीले पत्तों का मौसम....

"म.क." पुराण (१२ कविता)

ऑर्कुट वरील "मराठी कविता" समुहावर, समुहाबद्दल लिहिलेले काही:

'काव्य'शाला

कवीमित्र आणि
सर्व वाचकांनी
"म.क." समूहाशी
बंध जोडा

इथे भेटतील
किती शब्दवीर
काव्यज्ञानक्षीर
वाही रोज

अशी पर्वणी ही
कुठे अन्य नाही
दिशा लीन दाही
काव्यानंदी

इथे महंतांनी
थोर पंडितांनी
काव्यतुषारांनी
तोषविले

मुक्तछंद आहे
वृत्तबद्ध आहे
ग़ज़ल-गान आहे
सर्व काही

शिकायचे ज्याला
काव्यलेखनाला
अशी 'काव्य'शाला
एकमेव

रण्या म्हणे आता
मराठीस माता
ठेवियला माथा
पायी त्याच


....रसप....
१२ फेब्रुवारी २०११


शब्दराज्य
.
काव्यदेवतेस
दावला प्रसाद
इथे तेवतात
मैत्रदीप

इथे येत जावे
शब्दरूप व्हावे
सुखेची रहावे
खेळीमेळी

अभिप्राय द्यावे
कधी बोध घ्यावे
अहंभाव द्यावे
सोडुनिया

कुणी थोर नाही
कुणी क्षुद्र नाही
इथे लोकशाही
शब्दराज्य

कुणाला कळावे
कुणा ना कळावे
तरी ना रुसावे
रण्या म्हणे

....रसप....
१२ फेब्रुवारी २०११


वाहिला जन्म
.
इथे महाराज
इथे स्वामीजीही
शब्दश: सारे
नांदतात

एक आहे ‘नाम’
तुषारास जाण
शुद्ध सारंगास
ऐक येथे

आकाश अनंत
कुणी ‘कल्पी’लेले
कृपे विनायका
लाभिले गा

फुलावे नीरज
कवनवनात
सत्स्वरूपी राम
प्रकटला

पुनश्च हरीही
शब्दरूप घेई
"म.क." माऊली ही
धन्य थोर

स्वप्नाजा "मराठी
कविता" समूह
जाहला प्रसिद्ध
"ब्रम्ह"रूप

रण्या म्हणे मीही
मार्गस्थ उषेचा
"म.क." ला वाहिला
अवघा जन्म

....रसप....
१२ फेब्रुवारी २०११


प्रवास अनोखा
.
अभंग तुक्याचा
भाव ज्ञानेशाचा
संतसाहित्याचा
इतिहास

शब्द माधवाचे
विष्णु वामनाचे
आणि कितीकांचे
आशीर्वच

लेखणीस बळ
ह्रुदयात जाळ
आतड्यास पीळ
अम्हां ठायी

पाऊल मराठी
दौड घेण्यासाठी
बांधी खूणगाठी
सिद्ध जाले

सवे एकमेकां
घेऊ आणाभाका
प्रवास अनोखा
आरंभिला

रण्या म्हणे आहे
भविष्य उज्जवल
अता साहित्याचे
हमखास

….रसप….
१३ फेब्रुवारी २०११


मयूरपिसारा
.
कुणा वाटे लाख
"म.क." प्राथमिक
पूर्णपणे चूक
समज हा

लिहिती सुरेख
एक ना अनेक
नियमित नेक
कवीजन

अम्हां नसे गंड
नाहीच घमेंड
चालतो अखंड
काव्ययज्ञ

दिसे ज्यां पसारा
मयूरपिसारा
दृष्टिदोष सारा
त्याचा असे

जिथे पीक आले
शिवारही डोले
कुइकुई कोल्हे
येतातच

रण्या म्हणे ऐका
वाजविला डंका
निर्धार खमका
आम्ही केला.......


….रसप….
१३ फेब्रुवारी २०११


मूर्तिमंत साचा
.
कविता निनावी
"म.क.” ला नसावी
कुणीही लिहावी
डिलीट हो

इथे नसे थारा
कुणा चोरा-पोरा
फालतूचा सारा
नसे केर

स्वच्छ समूहाचा
मूर्तिमंत साचा
“म.क.” वरी वाचा
मूळ प्रत

अनावश्य वाद
कुणाचा प्रमाद
जाहिरातबाज
सह्य नाही

रण्या म्हणे येथ
लिहा स्पष्ट-थेट
तरीही भाषेस
गोड ठेवा

....रसप....
१३ फेब्रुवारी २०११


जाणिले म्या
.
मनाचा तरंग
बने तो अभंग
करी मुग्ध दंग
आळविता

अलामत कळावी
रदीफे लिहावी
ग़ज़ल पूर्ण व्हावी
वृत्तबद्ध

कवितेस नाही
जरी बंध काही
चित्र चौकटीही
शोभते ना?

लिही मुक्तछंद
ओळखून अंग
विषया सुसंग
जेथ वाटे

यमकात येणे
नसे काव्य होणे
जरा ‘नाद’ देणे
अत्यावश्य

रण्या नसे ज्ञानी
कुणी थोर-मानी
“म.क.” ला येऊनी
जाणिले म्या


….रसप….
१४ फेब्रुवारी २०११


रण्यामुखी नाम

.
गंध रातराणी
निर्झराचे पाणी
कोकिळाची गाणी
“म.क.” “म.क.”

घास आवडीचा
भास प्रेयसीचा
ध्यास अंतरीचा
“म.क.” “म.क.”

पाय विठ्ठलाचे
दान शारदेचे
बोल सावळ्याचे
“म.क.” “म.क.”

माऊली मराठी
तुझ्या सेवेसाठी
उदधरणासाठी
“म.क.” “म.क.”

दिवस-रात हेच
रण्यामुखी नाम
असे एक धाम
“म.क.” “म.क.”


....रसप....
१४ फेब्रुवारी २०११


सुवर्णेतिहास..
.
कुणी ना इथे भोगण्या ‘अर्थ’ आला
“म.क.” संघ 'नेटी' अवाढव्य झाला
कृपा लाभली शारदेची आम्हाला
इथे चालली थोर साहित्य-शाला

जया गर्व झाला, “मला सर्व येते”
तया दाखवा खास साहित्य येथे
पुरे विश्व आले लिहीण्यास जेथे
नसे कोण ज्ञानी कुणी श्रेष्ठ तेथे

भविष्यास आता लिहीतोय आम्ही
सुवर्णेतिहासा घडवणार आम्ही
नभी फडकवू ह्या तिरंग्यास आम्ही
मराठीस नोबेल देणार आम्ही

रण्याला इथे लाभले मार्गदर्शी
इथे जोडली बंधने भावस्पर्शी
लिहू लागलो मुक्तके ऐसी-तैसी
असा वाहिला जन्म शब्दार्जनासी

....रसप....
१५ फेब्रुवारी २०११


अभिप्रायदान
.
इथे टाकली जी
एक कविताही
वाचलीच जाई
शब्द-शब्द

कुणीही लिहावे
कुणीही पहावे
अभिप्राय यावे
अर्थपूर्ण

नसे कोरडासा
नुसताच वाह वाह
दृष्टांत मिळावा
शोभे जेथ

असा एकटाच
संघ हाच खास
जिथे दावतात
मर्म-दोष

बामणास भीक्षा
पूर्ण हो अपेक्षा
कविता समीक्षा
येथ होई

रण्या म्हणे माना
अभिप्रायदाना
कडू वाटताना
मौल्यवान

....रसप....
१६ फेब्रुवारी २०११


सोहळा
.
ऋतू-रस-रंग
नव-रस-रंग
कवितांचे कुंभ
ओसंडले

थोर महंतांनी
नावाजलेल्यांनी
कविता वाचोनी
तोलीयल्या

जरी ओळ एक
कविता अनेक
लिहिल्या कितीक
शीघ्रतेने

प्रसंगानुरूप
लेखनास ऊत
जणू चित्ररूप
रेखाटले

नसे खेळ सारा
असे सोहळा हा
नवा जन्म झाला
काव्याचा हो

रण्या म्हणे माझी
लागू दे समाधी
मायबोलीसाठी
कामी येवो

....रसप....
१६ फेब्रुवारी २०११


"म.क." पुराण समाप्त
.
माघ शुद्ध पक्षी
चतुर्दशी दिवशी
“म.क.” चे पुराण
पूर्ण होय

स्विकार करावा
लोभही असावा
तसाच रहावा
पोरावरी

शब्द ना पुरेसे
गुंफले मी ऐसे
कविते प्रयासे
यथाशक्ती

कृपा अभिलाषी
तुझ्या चरणाशी
बैसलो अधाशी
माझे माय

कळी फूल व्हावी
विठ्ठला वहावी
प्रतिभा जगावी
तैसी येथे

संथ प्रवाहाला
पुन्हा वेग द्यावा
लेखनास यावा
तैसा अर्थ

अंबरी विहंग
विहरतो अखंड
उंच हा पतंग
तैसा जावा

भेद ना असावा
गर्व ना चढावा
द्वेष ना करावा
कोणाचाही

करितो प्रणाम
स्मृतीस तयांच्या
गुणी थोरल्यांच्या
मनोभावे

रण्याला नको ती
कोणती प्रसिद्धी
माजवे जी बुद्धी
अनाठायी


....रसप....
१७ फेब्रुवारी २०११