Friday, June 12, 2009

मिशीत सारे दडले आहे







मिशीत सारे दडले आहे
मिशी ठेवतो तोच भला रे
साफ करवली मिशी जयाने
पाप त्याच्या मनात आहे





मूर्ख असे जो वेळ घालवी
छंदांमध्ये ऐन उमेदी
तारुण्याचे दिवस खरे ते
कामासाठी केवळ असती
जो न जाणतो ह्या मर्मा रे
नाश तयाचा निश्चित आहे

मिशीत सारे दडले आहे
मिशी ठेवतो तोच भला रे


नाव आपले पूर्ण लिहावे
'उर्फ' सोडूनी पूर्ण वदावे
नाव स्वत:चे अर्धे करितो
काम कोणते पूर्ण करावे?
तुकडे करितो जो नावाचे
चरित्रात त्यां गडबड आहे

मिशीत सारे दडले आहे
मिशी ठेवतो तोच भला रे


कपडे ज्याचे रंगबिरंगी
केस विहरती विमुक्तछंदी
डोळे लपवी चष्म्यामागे
तो नर जाणा पक्का फंदी
केले त्याला निकट जयाने
घात त्याचा तिथेच आहे

मिशीत सारे दडले आहे
मिशी ठेवतो तोच भला रे



....रसप....
१२ जून २००९

Friday, May 29, 2009

तुझं आपलं......काहीतरीच..!!


लाडे लाडे गोंजारित
हळूच कवेत कवटाळित
तुझं आपलं......काहीतरीच..!!

मी हसतां.. फुले-मोती
म्हणे मूर्तिमंत प्रिती
अमर्याद माझी स्तुती
शब्द न् शब्द माझ्यासाठी
दीपासारखा ओवाळित

हळूच कवेत कवटाळित
तुझं आपलं......काहीतरीच..!!


मी येता येई बहर
म्हणे सौंदर्याचा कहर
सुगंधाची उठे लहर
क्षण न् क्षण माझ्यासाठी
जीवन तुझे गंधाळित

लाडे लाडे गोंजारित
हळूच कवेत कवटाळित
तुझं आपलं......काहीतरीच..!!



....रसप....
२९ मे २००९

Wednesday, May 20, 2009

..जगणं.. तुझ्याविना

चंद्र सूर्यात पाठशिवणी दिवसेंदिवस चालते
रात्र दिवसा डोळ्यांमध्ये वणव्यासारखी जळते
तांबुस झोंब-या नजरेला सारं भकास दिसते
तुझ्याविना सखे मला जगणं सज़ा वाटते

कुठून कुठे माहित नाही माझाच मला प्रवास
रखरखत्या वाटेवरती म्रुगजळाचे आभास
आठवणीन्ची लाळ गिळून तहान थोडीच भागते
तुझ्याविना सखे मला जगणं भाजून काढते

मनामध्ये प्रेमाचे मी आज थडगे बांधले
पण मानेवरती हव्यासाचे भूत बसून राहिले
पुन्हा पुन्हा झटकूनही पुन्हा पुन्हा पछाडते
तुझ्याविना सखे मला जगणं भयाण करते

भळभळणारी जखम माझी खपलीच धरत नाही
घावावरती मुतायलाही कुणी ठाकत नाही
माझी हाक मलाच साद फिरून फिरून घालते
तुझ्याविना सखे मला जगणं बधीर भासते....


....रसप....
२० मे २००९

Tuesday, May 12, 2009

फेफे


रोज वेगळी असती
जिंदगी भावली असती
एकेक नवी शिक्षा
हासून भोगली असती

पण रोज तोच घाणा
ओढून मोडा कणा
गाढव-बैल बना
ह्याला काय म्हणा?

राग कधी येतो..
तसाच निघून जातो
जाता जाता चिमट्याची
खूण सोडून जातो

चरफडतो.. जळफळतो..
तळमळतो.. कळवळतो..
ऊतू गेल्या दुधासारखा
नुसता उकळत राहातो

पृथ्वी गोल फिरते
घड्याळ पुढेच चालते
काट्यासोबत पळून पळून
रोजच फेफे उडते..


....रसप....
११ मे २००९
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...