Showing posts with label गझल - गण वृत्त. Show all posts
Showing posts with label गझल - गण वृत्त. Show all posts

Friday, August 08, 2025

संपलो.. संपून उरलो तर ?

संपलो.. संपून उरलो तर ? 

जिंकलो मी, मीच हरलो तर ? 

 

वाटते भीती मला माझी

मी खरोखर मीच असलो तर ? 

 

ह्याच रस्त्याने पुढे गेलो 

ह्याच रस्त्याने परतलो तर ?

 

नेहमी बाबाच असतो की !

एकदा आई समजलो तर ?

 

खूप भक्ती चांगली नाही 

मी तुझी मूर्तीच बनलो तर ?

 

जीवनाची धून आठवली 

नेमके शब्दच विसरलो तर ? 

 

आतला अंधार आवडतो

पण असा अव्यक्त विझलो तर ?

 

झोप आता यायची नाही

मी मला स्वप्नात दिसलो तर ?

 

भेटलो असतो तुलासुद्धा

आरश्यातुन आत शिरलो तर 

 

हा दिवस सरला. बरे झाले

जर उद्या नाही उगवलो तर ?

 

....रसप.... 

०८ ऑगस्ट २०२५

Monday, March 12, 2018

तसा मी स्वत:च्या घरी राहतो

तसा मी स्वत:च्या घरी राहतो
तरी मी मला पाहुणा वाटतो

उश्याशी कधी रात्र माझी निजव
तुझी शाल ओढून मी जागतो

बहरणार होतीच माझी जखम
तिचा घाव आहे, तिचा शोभतो

नको फोन लावूस आता मला
जुना रिंगटोनच पुन्हा वाजतो

नवा एकही शब्द नाही सुचत
जगाला तरी मी नवा वाटतो

मला हाक देतेस तू, मुंबई
तुझाही अश्याने लळा लागतो

तुला अन् मला सोबतीने बघुुन
म्हणू दे जगाला 'पहा.. हाच तो !'

तुझा जन्म झालाय माझ्यामुळे
तुझ्यातून मी कैकदा जन्मतो

पुन्हा एक गाडी निघाली भरुन
पुन्हा रूळ रूळास न्याहाळतो

तिच्या एक नजरेस व्याकूळ तो
तिच्या एक नजरेत व्याकूळतो

....रसप....
९ मार्च २०१८

ध्यास गझल मुशायरा - औरंगाबाद

Saturday, December 16, 2017

जगाला तू हवा आहेस बहुधा (तरही)

तरही - जगाला तू हवा आहेस बहुधा 
(ओळीसाठी श्री. भूषण कटककर 'बेफिकीर' ह्यांचे आभार)

गझलचा पाचवा आहेस बहुधा
जगाला तू हवा आहेस बहुधा

तुझा आवाजही संतृप्त करतो
यमन वा मारवा आहेस बहुधा

कशासाठी तुला त्यांनी निवडले ?
लुटारू, पण नवा आहेस बहुधा

जवळ येताच तू येतो शहारा
उन्हाळी गारवा आहेस बहुधा

तुझ्याहुन सर्व तेजस्वीच असती
चमकता काजवा आहेस बहुधा

कधी येणार तू नाहीस नक्की
उद्याचा तेरवा आहेस बहुधा

तुझ्या नशिबात बदनामीच दिसते
मराठा पेशवा आहेस बहुधा

....रसप....
१६ डिसेंबर २०१७

Wednesday, July 05, 2017

एक कविता अर्धवट होती

भाळलो पण थांबलो नाही
मुंबईला समजलो नाही

एक कविता अर्धवट होती
रात्रभर मी झोपलो नाही

शांत हो तू, मग पुन्हा बोलू
मी पुरेसा भांडलो नाही

जागतो आहेच म्हणजे, मी
खूप काही प्यायलो नाही

ती मनापासून आवडली
पण तिला मी भावलो नाही

पाठ दुखते फार कारण की
आजवर मी वाकलो नाही

ती कधी कवितेत ना आली
आणि मी गझलाळलो नाही

....रसप....
५ जुलै २०१७

Thursday, March 09, 2017

विठ्ठल गवसला घरी

धुंडाळली पंढरी
विठ्ठल गवसला घरी

डोळे तुझी आरती
ओंजळ बनो कोयरी

चित्तास व्याधी तुझी
अन् तूच धन्वंतरी

केलेस तू पांगळे
चढलो तरी पायरी

उद्ध्वस्त झाली धरा
सुखरूप तू अंबरी

जगतो मनापासुनी
मज्जाव आहे.. तरी

सोबत इथे फक्त मी
का यायचे ह्या घरी ?

तू बोल, थांबीन मी
मृत्यू मिळाला तरी

बोटावरी मोजल्या
मी पावसाच्या सरी

आवळ स्वत:चा गळा
घे फास काळेसरी

जन्मास येती असुर
पोटात मरते परी

पाषाण काळा 'जितू'
अन् रेघ तू पांढरी

....रसप....
९ मार्च २०१७

Monday, October 24, 2016

शब्द काही थांबती ओठातही

शब्द काही थांबती ओठातही
श्वास काही हातचे उरतातही

मुश्किलीने जोडली जातात पण
फार लौकर माणसे तुटतातही

उमगलो आहे स्वत:ला जेव्हढा
तेव्हढा मी गूढ अन् अज्ञातही

गवसले आयुष्य ना आयुष्यभर
शोध घे आता जरा माझ्यातही

साचले नाते इथे डबके बनुन
कोरडेपण वाटते पाण्यातही

हे लिहू की ते लिहू की ते लिहू
चालले वादंग दु:खांच्यातही

तूच तू अन् तूच तू सगळीकडे
वेढते गर्दीच एकांतातही

मी, नशा, कविता, व्यथा, दु:खे, जखम
राहतो सगळेच आनंदातही

नीज माझ्याही कुशीमध्ये कधी
एक आई राहते बाबातही

....रसप....
२३ ऑक्टोबर २०१६

Sunday, August 21, 2016

लिहित असतो, कळत नाही हल्ली

लिहित असतो, कळत नाही हल्ली
मी मलाही सुचत नाही हल्ली

जे कधी जमलेच नाही तेही
रोज करणे चुकत नाही हल्ली

झोप नुकती लागलेली असते
मी पहाटे उठत नाही हल्ली

आपले नाते असावी अफवा
नोंद कुठली मिळत नाही हल्ली

चंद्र होई चिंब येथे पूर्वी
एक घागर बुडत नाही हल्ली

आतड्यांना पीळ पडला आहे
आतड्यांना दुखत नाही हल्ली

पंढरीच्या कानड्या राजाला
राज्य करणे जमत नाही हल्ली

....रसप....
१६ ऑगस्ट २०१६

Thursday, March 17, 2016

सुधारुन आज थोडासा पुन्हा चुकणार आहे मी

सुधारुन आज थोडासा पुन्हा चुकणार आहे मी
कधी चुकलोच नाही तर कसा शिकणार आहे मी ?

मला नाकार तू, झिडकार तू, सोडूनही तू जा
तुझ्या अस्वस्थ रात्री रोज लुकलुकणार आहे मी

तुला भेटायचे असलेच तर येऊन जा लौकर
जगाच्या स्वस्त ठेल्यावर मला विकणार आहे मी

कितीही धाव आयुष्या, तुझा मी माग काढीनच
नको वाटून तू घेऊस की थकणार आहे मी

जरी हा फास पहिला अन् जरी हा श्वास शेवटचा
तरी मातीत गेल्यावर, खरा पिकणार आहे मी

लढाई आत्मभानाची करे अस्तित्व माझ्याशी
न पुढचे ठाव काही आज पण टिकणार आहे मी

रसास्वादामधे ओथंबले तारुण्य हे माझे
जरा* आलीच तर हमखास तुकतुकणार आहे मी

....रसप....
१७ मार्च २०१६

जरा* = वार्धक्य, वृद्धत्व

Tuesday, October 20, 2015

जायचे नव्हते मला पण चाललो मी

जायचे नव्हते मला पण चाललो मी
ओढ ना वाटायची जर थांबलो मी

पाहणे आहे तुझ्या हातात केवळ
सांगुनी माझी व्यथा ओशाळलो मी

समजले ना ती कधी येऊन गेली
पाहण्यातच वाट इतका दंगलो मी

जेव्हढ्या वेळा तिच्या नजरेत वसलो
सांडलो, वाहून गेलो, बरसलो मी

ज्या क्षणी सुरुवात केली मी नव्याने
त्या क्षणी प्रत्येक वेळी संपलो मी

शोधती सारे मला मी संपल्यावर
संपल्यानंतर स्वत:ला लाभलो मी

उंबऱ्याबाहेरचे अस्तित्व माझे
ओसरीच्या कंदिलासम तेवलो मी

ने मला किंवा स्वत:ला सोड येथे
जन्मभर माझ्यासवे कंटाळलो मी

सर्व जखमांना दिली आहेत नावे
रोज एकीवर नव्याने भाळलो मी

ना मिळे परिणामकारक वीषसुद्धा
राग, मत्सर, दु:ख पुष्कळ प्यायलो मी

....रसप....
०२ सप्टेंबर २०१५ ते २० ऑक्टोबर २०१५

Monday, October 12, 2015

एव्हढी बदनाम माझी माहिरी

एव्हढी बदनाम माझी माहिरी
वेदनाही वाटते कारागिरी

पाहिल्यावर पाहणे मी टाळतो
तेव्हढी जमतेच करचुकवेगिरी

जीवनाला जीवही देईन मी
फक्त संपावी जरा हाराकिरी

आठवांचा दिवसभर शिमगा असे
रोज दु:खांची असे कोजागिरी

पायरीवर थांबलेला पोळला
चालला अभिषेक होता मंदिरी

मी तुझ्यावाचून आहे शून्यवत
स्पर्श तू आहेस अन् मी शिरशिरी

....रसप....
३ नोव्हेंबर २०१४ ते १२ ऑक्टोबर २०१५

Tuesday, May 19, 2015

एक मी वगैरेंतला

वाद जन्मभर चालला
वाटतो नको मी मला

शांततेत कल्लोळतो
मंद नाद माझ्यातला

बोलतात डोळे तुझे
'एक मी वगैरेंतला'

वाहतूक ना थांबते
श्वास हायवे जाहला

मी तिचा असा की जशी
पंढरी तुझी विठ्ठला

सावली असे सावळी
सावळाच तू विठ्ठला

फूल थेंबुडे वाळले
पण तरी पसा गंधला

....रसप....
४ एप्रिल २०१५

Tuesday, January 13, 2015

रंगमंचाला न ठाउक बदलले पडदे किती

रंगमंचाला न ठाउक बदलले पडदे किती
तेच ते नेपथ्य तरिही हासले, रडले किती

वेदना, दु:खे, व्यथांचे साठले खजिने किती
आसवांवर पौरुषाची ठोकली कुलुपे किती

वाटते पाहून ओंजळ पूर्ण भरुनी सांडता
ह्यातले माझे किती अन् त्यातले माझे किती ?

जग मनापासून तू विज्ञान आणिक धर्मही..
बघ कुणीही सांगते का 'राहिली मिनिटे किती' ?

पाहिला जेव्हा जनाज़ा हात तेव्हा जोडले
एक क्षण माणूस झालो, एरव्ही जमले किती ?

एक माझ्या आत्महत्येने तुम्ही हेलावता
गाडली आहेत वाफ्यातून मी प्रेते किती !

....रसप....
६ जानेवारी २०१५

Tuesday, September 23, 2014

जाऊ विठू चल घरी..

बोलावते पंढरी
जाऊ विठू चल घरी

डोळे तुझी आरती
ओंजळ बनो कोयरी

चित्तास व्याधी तुझी
अन् तूच धन्वंतरी

जगतो मनापासुनी
मज्जाव आहे तरी

सोबत इथे फक्त मी
का यायचे ह्या घरी ?

आवळ स्वत:चा गळा
घे फास काळेसरी

तू बोल, थांबीन मी
मृत्यू मिळाला तरी

बोटावरी मोजल्या
मी पावसाच्या सरी

पाषाण काळा 'जितू'
अन् रेघ तू पांढरी

----------------------------------

जहरी नजर दे मला
बघशील तर तू खरी !

....रसप....
२३ सप्टेंबर २०१४

Thursday, July 31, 2014

निनावी दु:ख लाभावे..

मनाचा ठाव घेताना निनावी दु:ख लाभावे
जसे पाहून गायीला भुकेले वासरू यावे

किती हा दूरचा रस्ता तुझ्यापासून येणारा
कितीदा वाटते, 'आता पुरे, येथेच थांबावे'

असे ही रोजची कसरत तुला समजून घेण्याची
तुला हे काय समजावे, तुला समजून का घ्यावे ?

स्वत:पुरती नशा घेऊन फिरतो सोबतीला मी
कुणाला पुण्य ना द्यावे, कुणाचे पाप ना घ्यावे

तुला दाटून आल्यावर असू दे भान इतके की
कधी हुलकावणी द्यावी, कधी बरसून झोडावे

जरासे पापण्यांना किलकिले करता क्षणी काही
उडाले दूर स्मरणांचे निरागस भाबडे रावे

पहाटेची बघितली वाट सारी रात्र डोळ्यांनी
नव्याने प्रश्न मग पडला, उजेडाने कुठे जावे ?

....रसप....
३१ जुलै २०१४

Wednesday, July 02, 2014

कोणता आरोप बाकी राहिला माझ्यावरी ?

कोणता आरोप बाकी राहिला माझ्यावरी ?
कोर तोही भोग माझ्या रंगल्या भाळावरी

जेव्हढी झाली उधारी फिटव आता पावसा
कर तुझ्या शेतीस माझ्या आज तू नावावरी

कोरडी तर कोरडी पण भाकरी तर दे मला
पोट भरल्यावर सुचू दे ओळ दुष्काळावरी

भोवताली फक्त विक्रय चालतो बहुधा इथे
फूल कोमेजून जावे उमलल्या देठावरी

वेळ कातर, हृदय हळवे, जीवघेणी शांतता
सांजवेळी बांध फुटतो 'खुट्ट'ही झाल्यावरी

चांदणे ओतून सगळे फिकटलेला चंद्र मी
भाळली ना शर्वरी ना लाभली आसावरी

संपले आयुष्य पण ना समजले माझे मला
धावलो होतो कुणाच्या जन्मभर मागावरी ?

लपवताना आसवे आईस होते पाहिले
पाहिली नाही कधी मग वाहती गोदावरी

वाटले आयुष्य होते रुंद रस्त्यासारखे
आज कळले चालणे आहे जणू धाग्यावरी 

....रसप....
२ जुलै २०१४

Monday, June 16, 2014

माझी-तिची संभाषणे..

तू बालमन आहेस अन् हातातले मी खेळणे*
मर्जीप्रमाणे खेळलो तर ठीक, अथवा तोडणे

माझी-तिची संभाषणे बस्स् भांडणाची कारणे
ती टाळल्याचे बोलता मी बोलण्याचे टाळणे

असतात काही सांडलेले शब्द माझ्याभोवती
ज्यांना कधी ओळींमधे जमलेच नाही मावणे

ह्या जीवघेण्या शांततेला तोड जाताना तरी
जपण्यास दे जखमा उरी, इतकेच आहे मागणे

ओथंबल्या डोळ्यांत पाणी अडवणे सोपे नसे
ढगही जिथे भरतो तिथे नक्कीच असते सांडणे

भडिमार वेळेचा तुझा थोडाच थांबव, जीवना
जगलो कधी जे दोन क्षण राहून गेले वेचणे

'टेरेसवाले घर हवे' शहरात आहे मागणी
गावात त्यांच्या पसरली ओसाडलेली अंगणे

....रसप....
१४ जून २०१४

(* - हा शेर/ मतला वैभव कुलकर्णी (वैवकु)च्या 'खेळणे' कवितेसाठी. :-) )

Monday, June 09, 2014

नाव आहे वेगळे वा बदलली आहे कथा

नाव आहे वेगळे वा बदलली आहे कथा
दु:ख ना सरले कुणाचे, संपली नाही व्यथा

मोहरे सगळे तुझे, हा पट तुझा, चाली तुझ्या
खेळतो मी, जिंकण्याची आसही आहे वृथा

आमच्या दु:खातही वाहे विनोदाची लहर
'शोक, पश्चात्ताप, अश्रू' आमची नाही प्रथा

स्थापली मूर्ती तुझी, तू जर इथे असलास तर
भग्नतेचा शाप दे चैतन्यमय कर अन्यथा

तळपत्या वाटेत दिसणारे जसे मृगजळ तसा
चालला हा खेळ आयुष्या तुझ्याशी सर्वथा

....रसप....
९ जून २०१४

Monday, March 03, 2014

सावलीचा राहिलो नाही

रात्र झाली, सावलीचा राहिलो नाही
आपल्याही मालकीचा राहिलो नाही

कृष्ण झालो देवकीचा राहिलो नाही
राम झालो जानकीचा राहिलो नाही

एकटेपण वाढले गर्दी जशी वाढे
मीच माझ्या ओळखीचा राहिलो नाही

एव्हढी तर पातळी मी गाठली आहे
की जगाच्या पातळीचा राहिलो नाही

चार भिंतीआत माझी धावपळ चाले
पहुडलेल्या ओसरीचा राहिलो नाही

जाहला आहेस तू बंदिस्त गाभारी
मी म्हणूनच पायरीचा राहिलो नाही

तूच घे माझ्या प्रियेची काळजी आता
सागरा, मी मुंबईचा राहिलो नाही

चेहरा झाकायचा तर पाउले उघडी
तू दिलेल्या चादरीचा राहिलो नाही

....रसप....
१ मार्च २०१४

Tuesday, January 28, 2014

आयुष्या

मला मी पाहिले आहे तुझ्या डोळ्यात आयुष्या
स्वत:चा चेहरा बघशील का माझ्यात आयुष्या ?

तिची ओवी, तिची गाणी पुन्हा गाणार असशिल तर
मुखी दे घास माझा अन् भरड जात्यात आयुष्या

मला थोडा विसावा एव्हढ्यासाठी हवा असतो
नव्याने बाण आणावेस तू भात्यात आयुष्या

किती गझला मुसलसल बांधल्या आहेस माझ्यावर
कसे मांडू तुला मी एकट्या मिसऱ्यात आयुष्या ?

तुझ्याशी सख्यही नाही, तुझ्याशी वैरही नाही
म्हणूनच वाटतो आहेस तू नात्यात आयुष्या

तुझे रुसवे, तुझ्या खोड्या, तुझा संताप, तक्रारी
किती हकनाक होऊ खर्च आयुष्यात आयुष्या ?

....रसप....
२७ जानेवारी २०१४ 

Wednesday, December 18, 2013

विचारू नका 'काय प्यालास' त्याला

विचारू नका 'काय प्यालास' त्याला
पुरे एव्हढे की विसरला जगाला

तुम्ही शुद्ध सांभाळली, काय झाले?
कुणी थांबुनी पाहतो का तुम्हाला?

तुझे दु:ख वाटे मला आपले, घे
तुला एक प्याला, मला एक प्याला

जुना वाळण्याची नवा वाट पाही
नसे ओढ आता जुनी आसवाला

मशीदी तुझ्या अन् तुझी देउळे पण
मनी फक्त आहे तिचा बोलबाला

तिचे रंग ओठावरी राहिलेले
नवे घोट घेता, नवा स्वाद आला

उधारी नको रोख घे सर्व दु:खा
तुझे व्याज देता रिता होय प्याला

....रसप....
१८ डिसेंबर २०१३
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...